Koekjestaart

Vorige week dacht ik een lumineus idee te hebben. Laat ons eens koekjestaart maken.
Kwestie van leuk samen iets te doen en het daarna lekker op te smullen.
Het samen maken werd vooral een: "ik wil dat doen" (Marieke) tegenover een
"NEE, Peppe doen (Seppe dus)
Uiteindelijk was ze klaar en ze mocht er wezen. (recept Goe gebakken, Sofie Dumont)

Toen dacht ik, oké en nu gezellig samen opsmullen die LEKKERE taart!

Daar lijkt het hier wel op...

En... ze vonden ze niet lekker. "Mama, wij lusten wel geen koffie hé!"

Oké, opdracht niet geslaagd moeder.
Volgende keer beter (en dan dompelen we de koekjes in warme chocolademelk ipv koffie)
Ps. Ik vond ze wel lekker!

De twee jarige zoon verbetert zijn mama

Seppe met een boekje vast: "mamaaaaaa... tis dat?"
Mama: (in het mooi Nederlands) Een vrachtwagen.
Seppe: Neeeeeee, Camion!!!
Ach, een beetje dialect mag er wel in zitten zeker?

Marieke: " Moet papa alleen maar bokes eten op het werk?"