Lang leve het weekmenu

Ik werk er al een hele tijd mee. Soms weer even een periode niet om dan te beseffen dat het echt handig is. Een weekmenu!
Zondag begin ik er meestal aan. Ik print mijn lege weekmenu af en begin te zoeken naar wat we weeral kunnen eten die week.
Pinterest, internet, kookboeken, alles ga ik af om het perfecte weekmenu te vinden (of iets dat daar op lijkt).
Aan de kinderen vraag ik wat ze willen eten, maar veel verder dan pizza, macaroni en frietjes komen ze niet. Manlief is ook niet echt een hulp want die vindt altijd alles goed.
Na drie dagen invullen is ook mijn inspiratie zoek en vullen we meestal nog wat aan met dagelijkse-altijd-terugkerende-kost.

Ik probeer ook rekening te houden met de tijd. Moet ik zelf werken, met welke shift staat mijn man, zijn er hobby's die dag?
En meestal laat ik ook een dagje vrij, leuk voor onverwachte etentjes of frietjes.

Deze week, een eenvoudig weekmenu met twee dagen op rij een etentje voor papa en mama, heerlijk!

We zijn de week goed gestart. Manlief de late, ik heb gewerkt en de dochter had muziekschool.
Dan kiezen we voor iets eenvoudigs, soep met croques. Voor mezelf maakte ik een broodje brie dat er op instagram (bijna) fantastisch uitziet. Het verhaal erachter is echter een beetje anders.
Ik stond soep te mixen, croques te bakken, een lastige peuter met veel honger te entertainen en ondertussen mijn broodje te grillen. En een broodje onder de grill en ik, dat gaat meestal niet zo goed samen. En dat was ook deze keer zo. Een verbrand broodje dus, één kant dan toch!
Gelukkig niet de kant met brie op.

Waar is dat feestje???

Hier was dat feestje. De jongste telg werd weeral 2 jaar (en de kuren krijg je er gratis bij).
Elke keer als er hier eentje jarig is denk ik, laat ik eens taarten bakken en leuke decoratie zoeken.
En elke keer is dat feestje weeral gepasseerd met gekochte vlaaien en dezelfde slingers als altijd.
Tijd voor verandering dacht ik dus...

Manlief dacht dat ik weer veel blabla had en weinig boemboem en liet me begaan met het gedacht dat ik de dag ervoor nog in allerijl naar de bakker zou gaan om vlaaien te bestellen.

Maar mijn doel was duidelijk... ik ging het zelf doen.
Weken op voorhand zat ik te pinnen, ideeën te zoeken, winkels af te gaan, recepten te zoeken,...

En, het is me gelukt. Goed genoeg voor de eerste keer.
Nu kan ik niet anders dan voor de twee andere jarigen dit nog eens over te doen
(maar dat zien we dan wel weer).

Party-animals (ik kocht een aantal grote dieren en gaf ze een feesthoedje)

Kleine diertjes heb ik zilver gespoten en verdeeld over de tafel met een aantal papieren bollen.

Dit leek me een leuk idee en was ook leuk om te maken. Van het resultaat ben ik niet zo tevreden, ik maakte hem te kort waardoor ik hem enkel tussen twee lampen kon ophangen, maar hé, het is het idee dat telt.

 En als laatste de verjaardagstaart, een bommeke van formaat, best lekker maar toch aan de zware kant.

En ook de pakjesopenmaker van dienst mocht natuurlijk niet ontbreken!

Een tipi dus...

Dat er nog een vervolg aan het vorige verhaal zou komen, hadden jullie zelf ook al wel kunnen bedenken.
Een tipi dus... die moest er ook nog bij van de dochter.
Daar moest ik toch even heel lief voor lachen naar de papa (van de kinderen).
Want indianenkleedjes naaien, dat lukt me nog vrij aardig.
Een tipi knutselen daarentegen...

Nu moet dat toch wel lukken dat de sint een speelgoedtipi heeft gebracht voor kleine man.
Ik dacht eerst gewoon die op een kar te plaatsen maar dat was misschien toch niet zo een origineel idee (al had dat wel een hoop werk bespaard).
Ik gebruikte de gekregen tipi als patroon en tekende deze over op doeken die ik nog had liggen.
De dames versierden de doeken, ik naaide ze aan elkaar, manlief monteerde het geval op een plank...
et voila... een tipi zeg ik u!!!

Uch...

Op onze kinderen hun school wordt er al enkele jaren een kinderfuif georganiseerd.
Dit jaar is het thema cowboys en indianen. We hebben een indianenpakje in huis maar dat is volgens de dochter voor jongens. (Ik wist niet dat indianen daar moeilijk over deden.)
"Kan jij dan niet gewoon een pakje naaien?" vroeg ze dan.
"Ja schatje, dat kan ik zeker, maar de week er op is het carnaval en wat gaat het dan weer zijn?" vroeg ik.
"Awel, dan word ik ook indiaan, samen met H. en dan kunnen we (lees: papa) een wagentje maken met een tipi op."
"Euh... ik zal er nog eens over nadenken" was mijn antwoord.

De volgende dag kwam de dochter heel enthousiast aangelopen met de boodschap dat H. het een heel goed idee vond en ik voor haar ook een pakje mag maken.

Oké, twee pakjes dus...

Patroon: uit de losse pols

Inspiratie: vond ik hier

Stof: Uit mijn oude-stofjes-doos

6 jaar!!!

Loopt mijn lieve, grappige, babbel, knappe dochter hier al rond op de aardbol.
Deze 6 jaar zijn voorbij gevlogen. Nu ze in het eerste leerjaar zit, zie je ze echt groeien.
En de praat die er uit komt is ook niet meer die van een kleuter!
Gelukkige verjaardag (morgen) zotte mus!!!

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/3353857/?claim=ssnyu6qgfd9">Follow my blog with Bloglovin</a>

Knuffelkussen

Een tijdje geleden kwam ik in de plaatselijke stoffenwinkel een heel mooi vliegtuigenstofje tegen. Uiteraard ging er een stukje mee naar huis. Maar wat maak je met zo'n stof? Een hemdje? Ja, dat kan. Een tas? Ook tof. Uiteindelijk vond ik een kussen nog het leukst van al.
Aangezien ik niet één maar twee kinderen heb, en ze altijd willen hebben wat de ander heeft, maakte ik er ook meteen één voor de dochter.
Nu hebben ze ieder een kussen om overal mee naartoe te sleuren, mee te zetel hangen, poppen op te laten rusten of zelfs auto's op te laten slapen!

Kussen zonder rits (het is een kussensloop)

Vliegtuigenstof: het kiekeskot (Kalmthout)

Vlinderstof: stoffenwinkel Hoogboom (Kapellen)

Zelfgemaakte paspel

Even vergeten...

Deze post had ik eigenlijk al een weekje geleden willen maken en plaatsen.
Maar de tijd ontbrak me! Ik vergat zelfs foto's te maken van mijn piraat en roodkapje (shame on me).
Gelukkig zijn er in tijden van nood schoonmoeders (allé 1 schoonmoeder) die er toch een aantal getrokken heeft (inclusief rode ogen).
Aan uw linkerzijde ziet u piraat Seppe (pakje zélf gekocht in de action), 
aan uw rechterzijde ziet u roodkapje Marieke (cape zélf gemaakt).

                                                      Patroon: op deze leuke blog

Lente-gevoel

Ik weet het... het is nog lang geen lente, en het gaat waarschijnlijk nog sneeuwen en vriezen en veel regenen! Maar toch ben ik er klaar voor, dus lente, je mag stilletjes aan gaan komen!
Voor de zekerheid heb ik het rokje toch nog maar gevoerd, want wat heb je met een mama die lente wil en een lente die niet wil, koud! Gevoerd dus...

Patroon: allemaal rokjes

Stofje: sjiekebiele

Model: dochter die zelf met haar nieuwe koffer op de foto wou

Nieuwjaarke zoete...

het varken heeft vier voeten,
vier voeten en een staart,
is dat dan geen centje waard,
ja ja, 't is waar,
ik wens je zalig nieuwjaar!!!

voor sommigen onder jullie klinkt dit alsof ik momenteel aan de cava (of iets anders alcoholisch) heb gezeten.
Voor anderen onder jullie klinkt dit heel bekend in de oren.

Morgen is het nieuwjaarke zoete zingen.
Dan gaan de kinderen van deur tot deur dit liedje (of een ander) zingen in de hoop een centje of snoepje in hun zakje te krijgen.
Zo wensen we de mensen in de buurt een gelukkig nieuwjaar.

Ikzelf heb dit vroeger jaren gedaan en vanaf dit jaar ga ik met mijn eigen kinders op pad...
in de hoop dat er iets of wat geluid uit gaat komen, anders mag ik zelf mijn stem laten horen vrees ik!

Voor deze leuke gebeurtenis naaide ik nog snel twee tassen, voor elk kind één, hopelijk wordt deze morgen gevuld met allerlei lekkers...

Tutorial vond ik hier!

Dit zal het laatste zijn wat jullie van me horen dit jaar!!!

Daarom voor iedereen alvast een spetterend 2013 gewenst, 

dat we nog lang mogen bloggen!!!

Schol, santé, na zdrowie, cheers, besaha,...

Creatief...

misschien niet nee, maar wel goed gevonden op pinterest!!!
Ik vond het zo een leuk idee, dat ik zelf aan het knutselen en foto's maken ben gegaan met dit als resultaat!!!
Geniet van de feestdagen en maak er een spetterend eindejaar van!
Dat al jullie wensen mogen uitkomen!
xxx

Tijd om te ademen!

Een weekje vakantie doet altijd deugd.
Wat meer tijd om te ademen, met de kindjes bezig te zijn én een beetje te naaien!
Eigenlijk ben ik de laatste tijd flink bezig geweest!
Maar ik laat nog niet alles in één keer zien natuurlijk, ah nee, dan heb ik weer wat bloginspiratie voor de komende berichten! Goed gezien hé?!

Wat heeft bibi zoal genaaid de voorbije weken?

Een rokje voor de dochter, in zachte ribfluweel.
Ik had nog eens zin in een snel-zelf-kant-rokje!

En een bavet voor een verse baby.
Ik kocht van de geboortelijst nog een bord en lepeltjes en vond deze bavet dus wel passend, leuk toch?!

En voor de rest zal u nog even op uw honger mogen blijven zitten. 

Ik kan jullie alvast verklappen dat ik nog eens voor mezelf ben bezig geweest!

Zeg roodkapje waar ga je heen...

zo alleen zo alleen (echt alleen is ze niet, want ze zijn met z'n velen).
Ik had het stofje al een tijdje klaarliggen en ik wist dat er een zsazsa'ke mee gedaan ging worden.
Deze keer de A-lijn met stolpplooi, voering, (zelfgemaakte) paspel én verstelbare elastiek.
Goed bezig zou ik zo zeggen!

Back to school!!!

Jawel, na 9 weken is het weer zover. Terug naar school, zowel voor mezelf als leerkracht, als voor de kindjes! Spannend... voor mezelf dan toch, want ik ga na drie jaar weer voltijds voor de klas staan.
Ik heb er alvast zin in, hopelijk kan ik jullie hier af en toe blijven berichten over toffe naaisels.
En naaien hebben we nog gedaan hoor, een boekentas voor de dochter.
Ik moet zeggen, volledig geslaagd!!! Mama content van haar werk en de dochter echt super blij met haar nieuwe aanwinst!

Zowel binnen als buitenkant zijn gemaakt in toile cirée 

(tafelzeil voor diegene die geen Frans kunnen)

En nu slingers en vlaggetjes ophangen voor de zoon die morgen jarig is en een nieuwe "gekochte" boekentas krijgt en nog vele andere cadeautjes!!!

Ach dan maak je toch gewoon een nieuwe!

De speelgoedbuggy van de kindjes gaat al een tijdje mee en wordt vaak gebruikt. Het is zijn geld al waard geweest. Nu was de stof gescheurd, de pop vond het niet meer zo fijn in haar buggy!
Dus kwam ik met het idee om misschien gewoon een nieuw zitje te maken.
Ik tekende het oude zitje over keek eens goed hoe het in elkaar zat en dat bleek niet zo moeilijk te zijn!
En zo kreeg onze poppenbuggy een nieuw zitje. Ik gebruikte de roze lintjes van het oude zitje.
(heb niet echt een "hoe het ervoor was foto" gemaakt)

Leve de goedkope T-shirts!

De lentegarderobe van de kinderen moest nog een beetje aangevuld worden met leuke T-shirts en uiteraard hebben we die zelf geflockt. Ik ontdekte dat ze in een winkel met de letters c en a ook goedkope T-shirts hebben (€3,50 per T-shirt). De kleuren zijn niet echt spectaculair maar ik kocht er toch twee voor de zoon en twee voor de dochter.
En eenmaal geflockt zien ze er super uit (al zeg ik het zelf)!!!
Et voila...
(de kleuren komen weer niet helemaal tot hun recht op de computer, maar je zal het hiermee moeten doen)

 

Fleurig!

Vorig jaar kocht ik dit stofje in de plaatselijke stoffenwinkel en sindsdien lag het in mijn stoffenbak. Enkele keren nam ik het er uit en dacht ik, wat kan ik er mee maken. Ik vond het stofje echt wel leuk, toch zag ik er geen patroon in. Tot ik dit zag, daar ging mijn stofje dus voor dienen. Ik ruilde het patroon met deze dame en ging aan de slag. Af en toe toch een beetje gevloekt. Volgende keer zou ik een tunneltje maken langs de buitenkant waar de elastiek in kan. De dochter is er blij mee en wou er graag mee poseren.

Kleine kindjes...

worden groot! Het is een cliché dat weeral waar is (anders was het geen cliché).
De zoon (zeg maar zoontje) ging vandaag voor de laatste keer naar de crèche! En dat doet raar! Je zet hem 's morgens met een 'ander' gevoel af en gaat hem 's avonds met hetzelfde gevoel weer ophalen. Het kind merkt niets wat het 'ander' gevoel nog wat versterkt. Maar ach, we zijn er weer voorbij, voorbij dat punt... Nu nog lekker twee (en een halve) weekjes mama-tanken en dan komt de volgende fase er weeral aan. Dan gaat die kleine vent naar school. We zien dan wel weer!!!
Maar zie toch hoe een schattig manneke!!!

Ps. als jullie ik-weet-niet-hoe-een-sjieke-traktaties-als-afscheid hadden verwacht... Ik had geen tijd!!!

Een snel zsazsa'ke

Niet dat ik nog geen A-lijn rokjes kon maken, maar gewoon uit goesting volgens de kunsten van het boek!
Het boek zat (zoals bij zo velen) ook bij mij in de brievenbus en het kriebelde te hard.
Maar doordat het zo een lekker weer is buiten, moest het snel gaan.
De dochter weeral blij met een rokje erbij!!!

Geel

Laat ik eens een jasje proberen maken. En laat ons dat ineens in een lekker flashy zomerkleurtje doen!!!
Ik zag het jasje hier en was meteen verkocht. Jammer genoeg was het patroon toen niet meer in voorraad. Ik kon niet wachten en stuurde een vriendelijk mailtje naar haar. Enkele ogenblikken later zat het patroon in mijn mail-box en kon ik aan de slag. Nogmaals bedankt!!!!
En zie hier het resultaat, de dochter blij, de mama dus ook!
Gele canvas met een bloemenstofje binnenin (allebei van de plaatselijke stoffenwinkel).

Denk ook eens aan je eigen kinderen.

Kleren naaien doe ik genoeg voor mijn eigen kinderen. Flocken meestal enkel voor anderen om cadeau te geven. Tijd om daar dus verandering in te brengen. Ik flockte voor allebei een T-shirt.
Voor Seppe een neushoorn die ik hier vond.
Voor Marieke haar naam met een vogeltje (flink afgekeken van hier)
Weer geen foto's met model, het ene model is op school, het andere zegt "nee" als ik vraag om de T-shirt aan te doen.