Ahum...

Dat is het enige woord dat in me opkomt.
Meer dan een jaar geleden al dat ik nog iets heb gepost.
Eén jaar en één kind erbij.
Een lekker druk jaar. Wennen aan dat kleine hummeltje. Wennen aan dat nieuwe gezin.
Iedereen heeft zijn plaatsje ondertussen weer terug gevonden.
En ook die kleine man voelt zich hier helemaal thuis.
Ik weet niet of er hier nog lezers passeren, ik zou het snappen moest het niet zo zijn.
Ik heb er in elk geval weer zin in!
Bij deze, hopelijk het begin van een nieuwe start.
Een goed voornemen en dat op Pasen!

Om het een beetje goed te maken, een foto van één van de redenen van die blogstilte!

Verjaardagskronen

Eind augustus was de zoon jarig, hij werd twee jaar (2 jaar weeral, het gaat snel...)
Geen mega-foto, maar wel één van de enigen van de zoon mét kroon (jaja, hij wou hem niet opzetten dus volgend jaar krijgt hij hem opnieuw maar dan met een drie erop)

Nu is de dochter aan de beurt. Aangezien ik haar eind augustus moest beloven dat ik voor haar ook zo een kroon zou maken, moest ik mij natuurlijk aan mijn belofte houden.
Ruim op tijd zijn we er dan maar aan begonnen. Nu kan hij nog twee weken staan pronken tot hij op haar fiere (vierjarige) hoofd mag gezet worden.